Huna
Huna przywraca wewnętrzną wiedzę jak tworzyć szczęście, by śpiewać własną pieśń życia solo, w duecie, w chórze i harmonii, a w głosie miłości aby brzmiała radość.
PUKUI – Siedem Praw Huny.
- IKE. A’ohe pau ka ‘ike i ka halau ho’okahi
Nie nauczysz się wszystkiego w jednej szkole. ŚWIADOMOŚĆ.
- KALA. A’ohe pu’u ki’eki’e ke ho’a'o ‘ia e pi’i
Wszystko jest dostępne.Ograniczenia są tylko w umyśle.DOSTĘP.
- MAKIA. He makau hala ‘ole
Energia życiowa podąża za uwagą. SKUPIENIE na skutku.
- MANAWA. Wela ka hao!
Zrób to teraz! Żyjesz w teraz. OBECNOŚĆ.
- ALOHA. He ‘olina leo ka ke aloha
Radość jest w melodii miłości. SZCZĘŚCIE.
- MANA. Aia no i ka mea e mele ana
Moc pochodzi z wnętrza. MOC.
- PONO. Ike ‘ia no ka loea i ke kuahu
Prawda zawiera się w rezultacie. SKUTECZNOŚĆ.
Nazwę HUNA dla zachodniego świata upowszechnił Max Freedom Long tłumacząc ją jako “tajemnica”. HU-wysoki lot, zmiana,ruch; NA- stabilność.
W słowniku hawajsko-angielskim, wydanym przez University of Hawaii Press w Honolulu, jest wiele znaczeń tego słowa: najmniejsza cząstka, odrobinka tak mała jak kropla wody, ziarnko piasku, cząsteczka pyłu morskiej fali lub wiatru wiejącego ku Hawajom. Cząsteczka ukryta, schowana, niewidoczna, która jest fragmentem wielkiej całości.
Tak jak wyspy Hawaje są fragmentem wielkiej całości.”Hawaii” tłumaczy się jako “rodzinny dom”, ale także “małe miejsce do przechowania wielkiej wiedzy”.
To czego nie widzimy, a jest obecne we wszystkim (lub wszystko jest obecne w tym), to duch – energia duchowa-Nadświadomość- tam zwana DUCH RODZICIELSKI.
Wyobraź sobie taki sposób widzenia siebie: wiesz, że wokół twojego ciała jest obecna energia, zwana aurą. Zawiera ona wszystkie barwy światła – od czerwieni do fioletu, jak tęcza, ma różne natężenia w różnych momentach życia. Wyobraź sobie, że podążasz za tą energią na zewnątrz siebie. Gdzie ona się kończy? Pół metra, metr, a może lata świetlne od ciebie? Wybierz sobie dowolną odległość, np. 10 kilometrów od ciebie i popatrz na siebie z tej odległości zbliżając się , być może dostrzeżesz energię subtelną, która zagęszcza się coraz bardziej i bardziej, aż staje się tak gęsta, jak twoje ciało. Czy jest w nim obecna ta cała energia, którą obserwowałeś z zewnątrz? Czym ono jest? Skupieniem tej energii?
Jakie informacje zawiera w każdej najmniejszej cząsteczce? Co powoduje, że wiesz jak rosnąć, rozwijać się i funkcjonować? Być dzieckiem, kobietą, mężczyzną – skąd to wiesz?
Tym jest wiedza zwana Huną.
Jest widzeniem świata i siebie jako świata, który jest indywidualnym w swojej istocie sposobem zorganizowania energii duchowej w każdym człowieku, zwierzęciu, roślinie, powietrzu, wodzie, ziemi, słońcu, kamieniu…
Takie widzenie świata, jako organizacji energii duchowej, likwiduje być może platoński dualizm, który zaciążył na sposobie myślenia “zachodniego świata” oddzielając to co duchowe – od tego co materialne. Sacrum i profanum.
Ten sposób rozumienia znosi również ważność podziału na obiektywne (przedmiotowe) i subiektywne (podmiotowe), bo wszystko jest, być może, podmiotowe czyli subiektywne: twój i mój sposób myślenia, widzenia, słyszenia i odczuwania.
Każda sytuacja, jest przez jego uczestnika widziane, słyszane, doświadczane i odczuwane inaczej, indywidualnie, subiektywnie – czyli podmiotowo.
Podobnie rzecz ma się z czasoprzestrzenią. Zegar nie ma związku z czasem. Jest stworzonym przez człowieka mechanizmem. Ludzie się umówili, że pokazuje wskazówkami czas. Każdy z nas jednak koduje czas subiektywnie (podmiotowo) i używa go w różnym rytmie wiedząc, że inaczej płynie w stanie spokoju, inaczej gdy się nudzimy lub na coś czekamy, a inaczej w pośpiechu lub zdenerwowaniu.
Podświadomość nie uznaje czasu. Nazywa się ona po hawajsku Unihipili lub Ku.
Najłatwiej to dostrzec, gdy opowiadając o silnym emocjonalnie zdarzeniu sprzed wielu lat mówisz: “pamiętam to tak dobrze, jakby to było wczoraj”.
Widzenie świata jako materializacji energii duchowej pochodzącej ze Źródła Stworzenia KANE likwiduje pojęcie końca czegokolwiek – szczególnie śmierci jako końca życia. Energia duchowa, która stworzyła ciało – opuszcza je aby przybrać ponownie formę niewidzialną i wraca do swego źródła. Jako energia nie może więc zniknąć, jedynie inaczej się organizuje. W naszej kulturze jest to nazywane życiem wiecznym.
W zgodzie z Huną każde rodzące się dziecko jest duszą, która w ciele spełnia sens istnienia na swój własny sposób. Ciało jest zatem wewnątrz duszy. Jest przez całe życie połączone przez Nadświadomość – Aumakua ze Źródłem Kane – skąd czerpie energię duchową.
Narodziny traktowano więc jako błogosławieństwo i łaskę kontaktu z nową duszą.
Przy takim podejściu wobec dziecka używano wyłącznie dobrych uczuć, myśli i słów, aby w zaufaniu do siebie mogło spełniać się rozwijając indywidualny, unikalny potencjał w życiu. Dbano – to był jedyny i zasadniczy zakaz – aby nie krzywdzić siebie i innych.
Krytyka , nakaz, przymus, podporządkowanie, zawstydzanie i obwinianie były nieobecne. Huna uczy, że dominacja (władza) jednego człowieka nad drugim, bez względu na wiek, płeć i pochodzenie – powoduje wzajemne wyczerpywanie energetyczne i odbiera każdej z tych osób swobodny dostęp do wszechobecnej energii zwanej Mana i swobodne jej użycie dla kreacji własnej rzeczywistości.
Wiedza ta przetrwała między innymi na Hawajach.
Właściwie jest jedynym, spójnym systemem psychologicznym, ktory można sobie przywrócić (jest wrodzony) lub odkryć od nowa aby używać go na codzień.
Pozwala żyć w zgodzie z sobą, być sobą w pełni i stwarzać własne, spełnione życie.
Współcześnie ujawniana we fragmentach, umożliwia nam uczynienie skoku w rozwoju.
*Waiho wale kahiko* – obecnie ujawniane są stare tajemnice.
Są dziedzictwem ludzkości.
Hawajskie legendy historiozoficzne opowiadają, że wiedzę tą przyniesiono z Plejad na kontynent MU, zwany Ojczyzna, pierwotny dom. Kontynent zatonął na południowym Pacyfiku podczas zmiany osi Ziemi.
Można w to wierzyć lub nie, warto jednak uważnie wgłębić się w te fragmenty przekazu, które już zostały udostępnione, bo mają one praktyczne i głębokie znaczenie. Niewątpliwie zasługą Huny, jest zrozumienie działania i konkretne wykorzystanie funkcji trzech jaźni (umysłów): świadomości Lono, podświadomości Ku i nadświadomości Aumakua lub Kane.
Ja skupiłam swoją uwagę i energię, na części wiedzy nazywającej się HO’ OPONOPONO – aktywnym przywracaniu ładu. Hawajczycy uważają, że ktokolwiek w rodzie (cała wielopokoleniowa rodzina) doświadcza problemu, kłopotu, negatywnych emocji – to jest to rezultat błędnej informacji, w którą uwierzył. W takim przypadku zbierał się cały ród i przeprowadzał proces w duchu ALOHA przywracając poczucie harmonii każdemu członkowi rodu i rodowi jako całości, bo wszystko jest połączone ze wszystkim.
Hawai-dom-małe miejsce do przechowywania wielkiej wiedzy.
